Dit mag niet bij de eerste keer blijven | Primeur van nieuwe Nederlandse musical in De Fransche School

Voor-alles-een-eerste-keer_Foto_Andy_Doornhein-2454
Dit artikel is geschreven in opdracht van de Koninklijke BDU voor een publicatie in de Culemborgse Courant.

CULEMBORG | De Fransche School had de landelijke primeur van de musical ‘Voor alles een eerste keer’. Slechts vijf dagen was deze bijzondere productie – van de debuterende regisseur William Spaaij – te zien, vertolkt door een schitterende cast. De musical was niet alleen een herkenbare spiegel voor mensen met weemoed naar vroeger, maar ook een ode aan de Nederlandse popmuziek. Bekende nummers van onder andere De Dijk, Claudia de Breij en Blof kregen nog meer betekenis door in een concrete context te zijn geplaatst. Alsof ze voor dit verhaal zijn geschreven. ‘Voor alles een eerste keer’ is klaar voor de wereld. Het is een gemis als het niet in meerdere theaters terugkomt in de toekomst.

Wanneer vier vrienden door het overlijden van hun schoolvriendin elkaar na vijf jaar weer terugzien denken ze de draad weer op te kunnen pakken. Maar het voelt toch anders. Wat is er gebeurd? Kijken ze nu anders terug op toen? Zijn ze tussentijd zo veel veranderd? Ze delen hun persoonlijke herinneringen en daarmee laten ze verdriet, hoop en enthousiasme voor het leven zien. Ze hebben allemaal nog een morgen. En al weet je niet hoeveel eerste keren van iets er nog zullen komen, je kunt het beste uit iedere dag halen. Rose-Anne van Elswijk, Thomas Kuipers, Daisy Duin en Mitch Wolterink zetten vier karakters neer waar je van gaat houden. Het stuk, geschreven door Dick van den Heuvel, ontvouwt thema’s over vriendschap, over homoseksualiteit, over verlies, weemoed en hoop. Bijzonder aan de productie is dat het binnen twee weken onder hoge tijdsdruk is gemaakt. Voor actrice Daisy Duin een bijzondere ervaring: “Het is een ontzettend leuke groep. En als je beseft dat we elkaar hiervoor nog niet kenden en nu een hechte vriendschap neerzetten, dat vind ik zo mooi. We kregen van de makers veel ruimte en vrijheid om de karakters te ontwikkelen.” Wat ze onder andere zelf uit dit stuk heeft gehaald? “Als je iemand na een lage tijd weer terugziet, denk je die persoon te zien als vroeger. Maar omdat iedereen verdergaat en ook verandert is het beter om niet vast te houden aan het oude beeld, maar altijd fris en opnieuw naar de mensen kijken. Net als de allereerste keer.”

Nicoline van de Beek winnaar schrijfwedstrijd NPO | Landelijke waarderingsprijs voor auteur Madame Manet

Klein
Dit interview is gemaakt in opdracht van de Koninklijke BDU en 
verscheen op 29 maart in de Culemborgse Courant.

CULEMBORG | Theatermaakster Nicoline van de Beek is een van de vijf winnaars van de landelijke schrijfwedstrijd van NPO. Dat werd afgelopen vrijdag bekendgemaakt tijdens de aftrap van de Boekenweek. NPO koos dit jaar voor het portretteren van vijf amateurschrijvers tijdens een ontmoeting met een gerenommeerde schrijver. Het verhaal van Nicoline van de Beek wordt donderdag 30 maart voorgelezen op Radio 4 en haar ontmoeting met Jan Siebelink is op dezelfde dag om 22.45 uur te zien op Nederland 2.

‘We laten hem versterven. Dat had de dokter zelf ook met zijn eigen vader gedaan.’
‘Heb je het hem gevraagd?’ roep ik. De telefooncel klinkt metalig.
‘Natuurlijk niet, die kan niet meer praten.’
‘Maar hij begrijpt alles. Hij kan ‘ja’ schudden.’ (Of ‘nee’, denk ik, waarschijnlijk ‘nee’).
‘Ik hang nu op.’ – Dit waren de eerste zinnen die zouden leiden tot een avontuur, waar ze nog geen idee van had. Na haar cursus aan de schrijversvakschool trok Nicoline van de Beek de stoute schoenen aan om mee te doen aan de eerste schrijfwedstrijd van haar leven. Het thema was ‘Verboden Vruchten’ en Van de Beek schreef een kort verhaal over haar vriendschap met een hoogbejaarde man. Een vriendschap die door de buitenwereld niet werd begrepen. “Ik heb mijn verhaal de titel Van Haaren zonder haren gegeven, het is een ode aan een vriendschap. Een waargebeurd verhaal,” vertelt Van de Beek. Ze had de uitdaging om het verhaal in 500 woorden op te tekenen. Ze had er aan het eind van haar schrijfproces een sport van gemaakt om exact op die 500 woorden uit te komen. Het juryrapport heeft Nicoline van de Beek nog niet gezien, maar de reactie van Jan Siebelink kon ze alvast in haar zak steken. “Hij dacht bij de derde zin, hoho, even potlood erbij, want elke zin doet er toe! Hij wilde er gelijk aantekeningen bij maken. Tussen de eerste en de laatste zin zat voor hem een roman die hij zou willen lezen,” aldus Nicoline van de Beek die het winnen van de prijs ziet als een vrolijke draai om haar oren. “Deze prijs helpt me mijn werk te durven laten lezen. Ik schrijf teksten voor theater. Dit is een enorme aanmoediging om vaker teksten en verhalen naar buiten te brengen.”

Het schrijversportret van Nicoline van de Beek is te zien in het programma ‘Iedereen Schrijft’ op donderdag 30 maart om 22.45 uur, na Nieuwsuur, op NPO2. Overdag op dezelfde dag wordt haar verhaal ‘Van Haaren, zonder haren’ met een audio-achtergrond uitgezonden, ingelezen door de Vlaamse Lize Spit. Eenmaal in het programma Klassieken, rond 9.50 uur  en ‘s avonds in Passagio, rond 19.50 uur.

De geest van Gispen | Theaterwandeling in het Elisabeth Weeshuis Museum

personeel op tafel

CULEMBORG | Na de succesvolle theaterwandeling ‘Toneel in de oorlog’ presenteert het Elisabeth Weeshuis Museum ‘De geest van Gispen’. Een lichtvoetig, wonderlijk stuk over 100 jaar sociale geschiedenis van het markante meubelbedrijf Gispen. Door middel van komedie, drama, poëzie en visueel theater komen diverse thema’s tot leven die het bedrijf door de eeuw heen kenmerken. De theaterwandeling vormt de afsluiting van de expositie ‘Lang leve Gispen’, nu te zien op de museumzolder. Scenarioschrijver Roland van den Bergh vertelt over de vijf eenakters, waar het publiek op 1 en 2 april van kan genieten.

Maak een stuk over 100 jaar Gispen, zo luidde de opdracht aan Van den Bergh. Hij schreef, na diverse gesprekken met (oud-)medewerkers van Gispen, een bijzondere theaterwandeling. Directeur van het weeshuismuseum, Nicole Spaans, en regisseur, Theaterjuf Sandra van Wijk, lazen mee. “Het thema verbondenheid speelt een belangrijke rol in de theaterwandeling. Bij de zogenaamde ‘oude garde’ is dat nog zeer actief voelbaar. Gispen was hun fabriek,” aldus Van den Bergh. “Maar tijden veranderen, zo ook het landschap van het bedrijfsleven. Gispen heeft net als andere bedrijven te maken met flexibilisering, automatisering en robotisering. Daarbij is het spanningsveld tussen ‘mooie dingen maken’ en massaproductie tekenend voor een eeuw lang Gispen.”

Het Gispen hart
De spelersgroep bestaat uit dertien volwassenen en elf kinderen, allemaal amateurs. Het publiek wandelt door en rond het museum langs de scènes van elk ongeveer tien minuten. De slotscène is op het weeshuisplein. “Bij het ontwikkelen van de verhaallijnen kreeg ik  onder andere inspiratie door een gesprek met Jan Jacobs van de Stichting Gispen Collectie,” vertelt de scenarioschrijver. “En ook het bedrijf Gispen en oud-medewerker Wim Dingemans werkten enorm mee. Wim dook in het magazijn om te kijken of hij nog oude stofjassen en andere rekwisieten kon vinden. En het is hem gelukt!” Die stofjas staat symbool voor de verbinding met het bedrijf. Onder de jas klopt het Gispen-hart. Van den Bergh: “Ik hoop dat veel mensen komen kijken, want het is echt de moeite waard. Ook ben ik benieuwd hoe het verhaal na 100 jaar verdergaat!” De theaterwandeling is op 1 & 2 april om 13.00 uur en om 15.00 uur. Informatie en tickets op www.weeshuismuseum.nl.

Leerlingen maken Puinhoop

DSC_0056
Dit interview is in opdracht van Koninklijke BDU op 8 februari 2017 
gepubliceerd in de Culemborgse Courant.

Zet vijftien creatieve jongeren bij elkaar en het wordt een Puinhoop. Dat is gelijk de titel van de maatschappijkritische voorstelling van eindejaarsleerlingen van ORS Lek en Linge in het kader van hun profielwerkstuk. Puinhoop is in de vorm van locatietheater op 9 en 10 februari op vier momenten te zien in het Ondernemerslab aan de Parallelweg West in Culemborg. 

Sarah van Heuven is één van de leerlingen die deze onvergetelijke ervaring in haar rugzak mag stoppen. “We hebben alles zelf gemaakt, het verhaal, de scènes, de choreografie voor de dans en de muziekstukken,” vertelt ze trots. “En we hebben letterlijk puin geruimd om deze locatievoorstelling mogelijk te maken.” Want Puinhoop speelt in een loods op het industrieterrein die tijdelijk als decor fungeert voor de voorstelling. Het publiek moet zich daar ook op kleden, want de ruimte wordt niet verwarmd. Sarah: “De repetities waren door de kou soms wel afzien, maar we hebben ook heel veel plezier gehad.” Puinhoop gaat over een denkbeeldige maatschappij in de toekomst waarin mensen niet meer weten wat dans en muziek is. Er heerst onzekerheid en iedereen buigt voor de macht van de overheid. De karakters zijn onzeker, maar gaandeweg komen ze steeds meer in opstand. Ze willen ruimte voor hun eigen creativiteit. “We wilden geen negatieve toon, maar wel een spiegel voorhouden over onze zorgen,” licht Sarah het stuk toe. Haar creativiteit kreeg tijdens dit project zeker de ruimte. Ze acteert, danst en speelt een liedje. “Afgelopen maanden waren super leerzaam. We hebben ook veel moeten doen aan de economische kant van theater maken; sponsoren zoeken, pr regelen, decorstukken verzamelen en ga zo maar door. Er komt heel veel kijken bij zo een voorstelling. Ik ben ontzettend blij met de groep en de hechte band die er is ontstaan.” Muziekdocente Yvette Ros benadrukt de kracht van zo een PWS opdracht. “Bij deze opdracht worden leerlingen niet alleen uitgedaagd op creatief gebied het beste uit zichzelf te halen, ze zetten ook enorme stappen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Probeer maar eens met 15 mensen een productie te maken. Dat vraagt veel van je vermogen tot samenwerken, omgaan met kritiek, organiseren en plannen enzovoort. Daarnaast hebben deze  leerlingen dit project  helemaal zelfstandig tot stand gebracht en dat is op zich al een geweldige prestatie.”

Première Godsjammer | De Gelderlandfabriek podium voor jonge makers

TOCHT
Dit interview is in opdracht van Koninklijke BDU op 25 januari 2017 
verschenen in de Culemborgse Courant.

Wie benieuwd is naar de kijk van een jonge maker op zijn eigen generatie moet op vrijdag 3 februari om 20.00 uur in De Gelderlandfabriek zijn om de première van ‘Godsjammer’ niet te missen. Theatergroep Tocht brengt een nieuwe montagevoorstelling op de planken; tragikomisch, rauw met een kwetsbaar randje. Marijn van den Bogaard (24) heeft de regie in handen bij dit absurdistisch portret over relativiteit en hang naar succes.

Marijn studeerde aan de HKU en begon zijn prille carrière als acteur. Al snel merkte hij dat zijn kwaliteiten meer bij regie kwamen te liggen. “Ik voel me vrijer in mijn werk als ik de compositie kan maken van de voorstelling. Als acteur heb ik het gevoel mezelf op te sluiten in een rol of personage, terwijl ik als regisseur veel meer mogelijkheden zie. Daarnaast kijk ik graag naar mensen,” aldus de jonge maker die zijn acteertalent wel degelijk inzet in het regiewerk. Samen met Floris Barnhoorn richtte hij na zijn studie theatergroep Tocht op om platform te bieden voor acteurs, muzikanten en producenten. “Wij werken met wisselende teamsamenstellingen aan diverse producties, bij Godsjammer zijn dat Mats Thewessem en Oumnia Guigui. Muziek staat letterlijk centraal in onze voorstelling en ligt in handen van Mathijs de Valk.” Godsjammer gaat over een vrouw en een man in een huis die van hun leven het beste proberen te maken Ze willen ergens zijn en daar tegelijkertijd continu vandaan. Ze leven in een onrustig bestaan waar het zoeken overheerst. Van den Bogaard: “Met de voorstelling willen we ergens ook troost brengen voor de falende mens die alsmaar wil voldoen aan verwachtingen en wil overleven in deze imago-maatschappij. We brengen een lach en laten zien hoe kwetsbaar we eigenlijk zijn.” Godsjammer gaat in première in De Gelderlandfabriek. Marijn is blij met de gekozen locatie. “Ik kom zelf uit Culemborg en vind het heel fijn om in deze stad mijn sporen achter te laten. En het contact met Mark van Dooren in de fabriek was ook een fijne stimulans om voor deze plek te kiezen. Op 3 februari zijn er trouwens ook nog twee andere makers die het podium krijgen, waaronder singer-songwriter Ard Zacht. Het publiek kan rekenen op een verrassende avond vol theater, muziek en poëzie.” Meer informatie www.degelderlandfabriek.nl.

 

Dagen van schaamte | Nieuw boek Lieneke Dijkzeul ligt in de winkels

thrillers24jpg
Dit interview verscheen i.o.v. de Koninklijke BDU op 30 november 2016 in de Culemborgse Courant.

Is het een thriller of een psychologische roman? Of gaat het om een nieuw genre? Het nieuwe boek van Lieneke Dijkzeul ‘Dagen van schaamte’ is niet eenvoudig in een hokje te plaatsen. Uiteindelijk ligt het boek sinds kort in de boekhandel op de plek van de psychologische thrillers. Na ruim een jaar is de schrijfster klaar om het verhaal los te laten en zelfstandig te laten ademen.

Lieneke Dijkzeul woont bijna veertig jaar met groot genoegen in Culemborg en profiteert van de gunstige ligging van de Lekstad. Voor haar werk reist ze veel door het land om lezingen te geven op scholen en in bibliotheken. Op de terugweg laadt ze even op in de trein en denkt ze na over onderwerpen die haar in het hart raken. Zo ook over het thema van haar nieuwste boek ‘Dagen van schaamte’. Lieneke Dijkzeul: “In mijn boeken kaart ik vaker een maatschappelijk probleem aan. In dit geval het zorgsysteem in Nederland. Zoals de zorg de laatste jaren is uitgekleed stoort mij enorm. Dus ik dacht, als je het zou omdraaien, een bestuurder van een aantal zorgcentra aan den lijve laat ondervinden hoe het er echt aan toegaat, dan gebeurt er iets in zo’n boek.” Het boek gaat over Pieter Elting, een geslaagd man met glanzende carrière, groot huis, dure auto. Maar dan slaat het noodlot toe: op klaarlichte dag wordt hij ontvoerd en vervolgens opgesloten in een lege kamer. Hoewel hij ervan overtuigd is dat hij daar nooit eerder is geweest, komt de plek hem toch bekend voor. Maar waarom is hij hier? Gaat het om losgeld? Zijn ontvoerders geven hem geen verklaring. Integendeel, hij krijgt de opdracht er zelf achter te komen. Als hem ten slotte de schrijnende reden duidelijk wordt, bekent hij schuld, maar alleen om zijn leven te redden.

Voorbeelden uit de praktijk
“Ik heb voorbeelden uit de praktijk gebruikt om mijn hoofdpersonage te laten kennismaken met vernedering en onachtzaamheid, die ik zelf ook terugzag in de zorgcentra van vandaag. In de huidige vorm zie ik die als een voorportaal van de hel.” Aldus Dijkzeul, die aanvankelijk moest zoeken naar de juiste vorm. Het liefst schreef ze 240 pagina’s alleen maar over de opgesloten man. “Maar je kunt het de lezer niet aandoen om 240 pagina’s te wachten op iets wat er maar niet komt, dus ik heb uiteindelijk een vorm gevonden voor een compleet verhaal met kop en staart.” Het boek ligt sinds medio november in de boekhandel en de lezersreacties komen al binnen bij de schrijfster. “De trouw van mijn lezers doet me goed. Schrijven is een eenzaam beroep, het is fijn om uiteindelijk de reactie van het publiek te ontvangen.”

Lieneke Dijkzeul schrijft thrillers en scenario’s. Haar boeken werden genomineerd voor diverse prijzen, waaronder de Gouden Strop en de Diamanten Kogel. Een aantal ervan verscheen ook in Duitsland. Het boek ‘Dagen van schaamte’ ligt in diverse boekhandels en binnenkort ook in de bibliotheken. 

Het Weeshuis als inspiratiebron | Thea Zweerink maakt nieuw werk als Artist is Residence

2016CC_TheaZweerink@HC40x26
Dit interview is gemakt in opdracht van de Koninklijke BDU & verscheen op 9 november 2016 in de Culemborgse Courant.

In de maand oktober nam kunstenares Thea Zweerink haar intrek in het knusse atelier op Werk aan het Spoel. Als Artist in Residence verruilde ze haar werk- en woonplek in Varsseveld voor een verblijf van vijf dagen per week aan de dijk in Culemborg. Deze stad is haar niet vreemd. Zweerink nam in 2014 deel aan het kunstfestival LekArt en exposeerde haar werk in de kapel van het Weeshuis. Die historische plek, in het eerste nieuwgebouwde weeshuis van Nederland uit 1560, liet haar niet helemaal los. Dit jaar kwam ze terug om nieuw werk te maken. Ze liet zich daarbij inspireren door het leven van de weeskinderen.

Stilstaan en gedenken vormen een rode draad in het werk van Thea Zweerink. Tijdens LekArt in 2014 exposeerde ze grote portretten van burgers die omkwamen bij de slag om Arnhem. De kunstenares verdiept zich altijd goed in het onderwerp en haalt de essentie naar boven. Die zie je terug in haar portretten. “Ik werk graag in rust en stilte,” vertelt Thea Zweerink. “En het bijzondere is, dat mensen vaak ook letterlijk stil worden van mijn werk.” Werk aan het Spoel was dan ook een uitstekende verblijfplaats voor haar, omringd door de natuur. Met veel concentratie werkte ze daar aan schilderijen op doek en tekeningen op tule. “Van Jesse Krol, medewerker van het Elisabeth Weeshuis Museum, kreeg ik foto’s van weeskinderen toegestuurd en informatie hoe ik online archiefstukken kon inzien. Natuurlijk was ik zelf ook een paar keer in het weeshuismuseum geweest en liet me rondleiden en informeren door de enthousiaste museummedewerkers.” Zweerink ging aan de slag met de voor haar vertrouwde materialen. Haar doel was om ook nieuw ruimtelijk werk te maken. Ze koos voor twee sporen, schilderen op doek en werken met tule. Gaandeweg kwam ze tot de ontdekking dat door combinatie van de twee een bijzondere gelaagdheid ontstaat. Ze experimenteerde met papier, doek, tule, gaas en bracht zo letterlijk en figuurlijk diepgang in haar werk. Zweerink: “Het gaat mij er niet om dat het moet kloppen. Mijn werk hoeft niet perse realistisch te zijn. Ik wil meer een gevoel oproepen. Dit werk is heel intens, ook vanwege het onderwerp weeskinderen. Als Artist in Residence ga je ermee naar bed en sta je ermee op.” Ze is tevreden met het resultaat dat ze in de maanden november, december en januari exposeert in Galerie Bibliotheek Zelhem. Volgend voorjaar komt ze terug naar Culemborg en toont ze haar speciaal gemaakte ruimtelijke werk in de kapel van het Weeshuis. Liefhebbers van het werk van Thea Zweerink kunnen eerder al een voorproefje krijgen, want vanaf 12 november hangen al enkele werken van Zweerink in de weeshuiskapel.

‘Oh…, how I wish I could come to Culemborg!’ | De Blauwe Schuur presenteert The Queens Gallery

Hans Hansen_foto Ton van Kempen
Dit interview is in opdracht van de Koninklijke BDU op 14 september verschenen in de Culemborgse Courant.

Op donderdag 22 september om 19.00 uur is de feestelijke opening van ‘The Queens Gallery’ in De Blauwe Schuur. Terwijl in het Mauritshuis in Den Haag de laatste hand wordt gelegd aan de expositie ‘Hollanders in huis’ met werken uit de collectie van de Engelse koningin (o.a. van Vermeer en tijdgenoten), halen kunsthistoricus Ton van Kempen en theatermaakster Nicoline van de Beek dierbare herinneringen op aan twintig jaar geleden, toen ze met hun ambachtelijke vriend Hans Hansen de expositie ‘Meer van Vermeer’ openden. Hans Hansen schildert namelijk op meesterlijke wijze copieën van zeventiende-eeuwse schilderijen. Komen er nu Hollandse meesters naar het Mauritshuis? Dan is het tijd voor een nieuwe expositie!

Hans Hansen beheerst als geen ander het ambacht van verfijnde technieken om copieën te kunnen maken van de Hollandse meesters. Hij ziet het proces als studie, als zoektocht om het geheim van de meesters te ontdekken. Zijn liefde voor dit werk is voelbaar en daarom vinden Ton van Kempen en Nicoline van de Beek het zo bijzonder dat ze twee weekenden lang onderdak mogen bieden aan ca. 20 copieën van onder andere Johannes Vermeer, P.P. Rubens, Frans Hals en tijdgenoten. “Het is een godsgeschenk dat we na 20 jaar nóg een keer een expositie kunnen organiseren met de werken van Hans Hansen. Hij is nu een van de meest vitale tachtigjarigen die ik ken. We konden daarom ook geen nee zeggen toen hij belde met het idee van The Queens Gallery,” vertelt Nicoline van de Beek.

Met ongeveer 20 werken toont Hans Hansen zijn vakmanschap. Met de grootste aandacht werkte hij weken, maanden aan zijn copieën. In zijn werkproces onderzoekt de schilder eerst de technische gegevens van een schilderij; de maten, het soort doek en dan concentreert hij zich op de ruwheid in het schilderij. Van de Beek: “Hans noemt zijn werk heel nederig, je moet veel geduld en aandacht hebben om tot het gewenste resultaat te komen. De meesterwerken waar Hans zijn inspiratie uit haalt zijn vaak verfijnd geschilderd. Stoffen als kant, fluweel en bont lijken bijna tastbaar als je naar die werken kijkt. Ik vind het fascinerend dat Hans Hansen zo kan schilderen dat er bijna geen verschil zichtbaar is als je zijn werk naast het originele schilderij legt.” Van de Beek denkt weer veel bezoekers te kunnen aantrekken met de expositie in De Blauwe Schuur. “Twintig jaar geleden kregen we ca. 3000 man over de vloer, toen hadden we werk geëxposeerd in ons huis, dat tijdelijk ‘Het Havendijkhuis’ heette, met een knipoog naar Het Mauritshuis. De filmruimte was in onze badkamer. Zo gek gaan we het nu niet doen. Alle werken hangen nu in Theater de Blauwe Schuur, achter de Havendijk.” The Queens Gallery is tussen 23 en 25 september alsmede het weekend daarna tussen 11.00 uur en 17.00 uur te zien. De meester zelf is dan ook aanwezig om toelichting te geven. En Koningin Elizabeth II? Die zou waarschijnlijk zeggen: ‘Oh…, how I wish I could come to Culemborg!’

Lek en Linge talent in voorprogramma Listen

Sarah en Lisa_1
Dit interview verscheen op 13 juli 2016 in de Culemborgse Courant.

Het nieuwe culturele seizoen is een concept rijker: Listen. Op een doordeweekse avond heerlijk achteroverleunen en genieten van mooie muziek. Dat kan binnenkort in theater De Fransche School. Vier donderdagen verspreid over het cultureel jaar presenteert For The Road in samenwerking met het stadstheater een avond vol luistermuziek. In het voorprogramma staan jonge talenten van cultuurprofielschool Lek en Linge.

,,Een fantastische gelegenheid voor jongeren om ervaring op te doen en op te treden in een echt theater.” vertelt muziekdocent en cultuurcoördinator Yvette Ros die samen met muziekdocent Ronald van der Schelde leerlingen selecteert voor het voorprogramma. Via audities worden ze gekozen en mogen ze per avond in tweetallen 20 minuten spelen. Belangrijk daarbij is wel dat ze ten minste één eigen liedje moeten presenteren. ,,We hechten veel waarde aan talentontwikkeling en kwaliteit,” laat initiatiefnemer Walter Wilhelm van For The Road weten. “De audities zijn gestart en een aantal leerlingen maakt zich op voor hun debuut in het theater. Ze staan in het voorprogramma van befaamde muzikanten zoals Charl Delemarre en a balladeer.” Twee leerlingen, Lisa Schenk en Sarah van Heuven zijn reeds geselecteerd. De komende tijd worden ze via de Facebook pagina van Listen in beeld gebracht. Wie zijn ze en hoe pakken ze deze uitdaging aan? Yvette Ros: ,,Lek en Linge zorgt binnen en buiten schooltijd voor veel aanbod op het kunstzinnige vlak. Wij zoeken daarbij nadrukkelijk de samenwerking met plaatselijke culturele initiatieven. Listen is daar één van. We zijn enthousiast over deze kans voor onze leerlingen.” De eerste editie is op donderdag 20 oktober om 20.00 uur in De Fransche School. Welke leerlingen er dan in het voorprogramma staan wordt de komende weken bepaald. Hoofdact in oktober is al wel bekend: Charl Delemarre, winnaar van de grote prijs van Nederland 2014. ,,Voorafgaand aan de lancering van dit concept deden we een onderzoek naar de behoefte aan muzikale avonden en we bevroegen het toekomstige publiek over geschikte dagen en ideale aanvangstijden.” aldus Wilhelm. “We hopen met deze vier avonden een mooie aanvulling te zijn op het kwalitatieve muziekaanbod in Culemborg.” Meer informatie en reserveringen: www.theaterdefranscheschool.nl en zoekterm Listen.

Nieuwe avonturen met tweede druk Madame Manet | Schrijversduo geeft zelf boek uit

Persfoto Madame Manet
In opdracht van Koninklijke BDU verscheen dit interview op 29 juni in de Culemborgse Courant.

Elke keer als ze Culemborg uitrijden begroeten Ton van Kempen en Nicoline van de Beek hun boek Madame Manet dat sinds kort opnieuw in Centraal Boekhuis ligt. Na het uitgeven van de eerste 3000 exemplaren was nu een tweede druk welkom om de markt te bedienen voor lezers die van kunstgeschiedenis, van literatuur en van Parijs houden. Het schrijversduo geeft Madame Manet in eigen beheer uit, hun avonturen zijn te lezen op hun literaire blog. 

Het zelf uitgeven van een boek brengt niet alleen veel werk met zich mee, maar ook spannende, grappige en ontroerende ontmoetingen. Ton van Kempen en Nicoline van de Beek zouden daar een nieuw toneelstuk over kunnen schrijven. “Je weet niet wat je overkomt als je in zo een avontuur stapt,” vertelt Nicoline van de Beek. “We worden gebeld om schilderijen te beoordelen op echtheid, we krijgen spontaan agenten die ons boek op sleeptouw nemen. En we sluiten nieuwe vriendschappen. Het lijkt erop dat we met deze herdruk veel nieuwe avonturen hebben gekocht.” Madame Manet is de laatste jaren een vast onderdeel geworden van het leven van dit creatieve liefdespaar. Kunsthistoricus Ton van Kempen is ook vrijwilliger van de bibliotheek en kijkt regelmatig of ‘het boek’ is uitgeleend. “Volgens mij voelt iedere schrijver zich zo in het begin, we kijken of ons boek goed in de boekhandel ligt en als we het niet kunnen vinden, dan informeren wij ernaar,” vertelt Ton van Kempen. “Laatst was ik in het Van Gogh Museum en vroeg naar de reacties op het boek. De baliemedewerker vroeg waarom ik daar zo geïnteresseerd in was en toen ik vertelde dat ik de schrijver ben, kreeg ik een warm onthaal. Hartverwarmend.” Van Kempen en Van de Beek hebben in hun huis aan de Havendijk ook een etalage ingericht. Dat brengt hen ook naar spontane ontmoetingen. “Laatst is er aangebeld door een echtpaar uit Wijk bij Duurstede. Ze hadden interesse in het boek, maar dachten ook mee over vertalingen in het Duits en andere afzetmarkten. De betrokkenheid ontroert ons.” aldus Nicoline van de Beek. “Mensen melden zich spontaan om meerdere boeken af te zetten binnen eigen netwerk. Dat leidt zelfs tot verkoop in België.” De avonturen van het zelf uitgeven van een boek en uiteraard verhalen uit het boek zelf delen de schrijvers in literaire vorm op hun Facebookpagina en op de website www.madamemanet.nl. De herdruk is bij de landelijke pers ook niet onopgemerkt gebleven. Zaterdag 25 juni stond Madame Manet centraal in het item ‘Aan tafel’ in dagblad de Trouw. Het verhaal van Madame Manet is ook in de vorm van een theatervoorstelling te boeken via www.theaterdeblauweschuur.nl.