Dagen van schaamte | Nieuw boek Lieneke Dijkzeul ligt in de winkels

Dit interview verscheen i.o.v. de Koninklijke BDU op 30 november 2016 in de Culemborgse Courant.

Is het een thriller of een psychologische roman? Of gaat het om een nieuw genre? Het nieuwe boek van Lieneke Dijkzeul ‘Dagen van schaamte’ is niet eenvoudig in een hokje te plaatsen. Uiteindelijk ligt het boek sinds kort in de boekhandel op de plek van de psychologische thrillers. Na ruim een jaar is de schrijfster klaar om het verhaal los te laten en zelfstandig te laten ademen.

Lieneke Dijkzeul woont bijna veertig jaar met groot genoegen in Culemborg en profiteert van de gunstige ligging van de Lekstad. Voor haar werk reist ze veel door het land om lezingen te geven op scholen en in bibliotheken. Op de terugweg laadt ze even op in de trein en denkt ze na over onderwerpen die haar in het hart raken. Zo ook over het thema van haar nieuwste boek ‘Dagen van schaamte’. Lieneke Dijkzeul: “In mijn boeken kaart ik vaker een maatschappelijk probleem aan. In dit geval het zorgsysteem in Nederland. Zoals de zorg de laatste jaren is uitgekleed stoort mij enorm. Dus ik dacht, als je het zou omdraaien, een bestuurder van een aantal zorgcentra aan den lijve laat ondervinden hoe het er echt aan toegaat, dan gebeurt er iets in zo’n boek.” Het boek gaat over Pieter Elting, een geslaagd man met glanzende carrière, groot huis, dure auto. Maar dan slaat het noodlot toe: op klaarlichte dag wordt hij ontvoerd en vervolgens opgesloten in een lege kamer. Hoewel hij ervan overtuigd is dat hij daar nooit eerder is geweest, komt de plek hem toch bekend voor. Maar waarom is hij hier? Gaat het om losgeld? Zijn ontvoerders geven hem geen verklaring. Integendeel, hij krijgt de opdracht er zelf achter te komen. Als hem ten slotte de schrijnende reden duidelijk wordt, bekent hij schuld, maar alleen om zijn leven te redden.

Voorbeelden uit de praktijk
“Ik heb voorbeelden uit de praktijk gebruikt om mijn hoofdpersonage te laten kennismaken met vernedering en onachtzaamheid, die ik zelf ook terugzag in de zorgcentra van vandaag. In de huidige vorm zie ik die als een voorportaal van de hel.” Aldus Dijkzeul, die aanvankelijk moest zoeken naar de juiste vorm. Het liefst schreef ze 240 pagina’s alleen maar over de opgesloten man. “Maar je kunt het de lezer niet aandoen om 240 pagina’s te wachten op iets wat er maar niet komt, dus ik heb uiteindelijk een vorm gevonden voor een compleet verhaal met kop en staart.” Het boek ligt sinds medio november in de boekhandel en de lezersreacties komen al binnen bij de schrijfster. “De trouw van mijn lezers doet me goed. Schrijven is een eenzaam beroep, het is fijn om uiteindelijk de reactie van het publiek te ontvangen.”

Lieneke Dijkzeul schrijft thrillers en scenario’s. Haar boeken werden genomineerd voor diverse prijzen, waaronder de Gouden Strop en de Diamanten Kogel. Een aantal ervan verscheen ook in Duitsland. Het boek ‘Dagen van schaamte’ ligt in diverse boekhandels en binnenkort ook in de bibliotheken. 

Het Weeshuis als inspiratiebron | Thea Zweerink maakt nieuw werk als Artist is Residence

Dit interview is gemakt in opdracht van de Koninklijke BDU & verscheen op 9 november 2016 in de Culemborgse Courant.

In de maand oktober nam kunstenares Thea Zweerink haar intrek in het knusse atelier op Werk aan het Spoel. Als Artist in Residence verruilde ze haar werk- en woonplek in Varsseveld voor een verblijf van vijf dagen per week aan de dijk in Culemborg. Deze stad is haar niet vreemd. Zweerink nam in 2014 deel aan het kunstfestival LekArt en exposeerde haar werk in de kapel van het Weeshuis. Die historische plek, in het eerste nieuwgebouwde weeshuis van Nederland uit 1560, liet haar niet helemaal los. Dit jaar kwam ze terug om nieuw werk te maken. Ze liet zich daarbij inspireren door het leven van de weeskinderen.

Stilstaan en gedenken vormen een rode draad in het werk van Thea Zweerink. Tijdens LekArt in 2014 exposeerde ze grote portretten van burgers die omkwamen bij de slag om Arnhem. De kunstenares verdiept zich altijd goed in het onderwerp en haalt de essentie naar boven. Die zie je terug in haar portretten. “Ik werk graag in rust en stilte,” vertelt Thea Zweerink. “En het bijzondere is, dat mensen vaak ook letterlijk stil worden van mijn werk.” Werk aan het Spoel was dan ook een uitstekende verblijfplaats voor haar, omringd door de natuur. Met veel concentratie werkte ze daar aan schilderijen op doek en tekeningen op tule. “Van Jesse Krol, medewerker van het Elisabeth Weeshuis Museum, kreeg ik foto’s van weeskinderen toegestuurd en informatie hoe ik online archiefstukken kon inzien. Natuurlijk was ik zelf ook een paar keer in het weeshuismuseum geweest en liet me rondleiden en informeren door de enthousiaste museummedewerkers.” Zweerink ging aan de slag met de voor haar vertrouwde materialen. Haar doel was om ook nieuw ruimtelijk werk te maken. Ze koos voor twee sporen, schilderen op doek en werken met tule. Gaandeweg kwam ze tot de ontdekking dat door combinatie van de twee een bijzondere gelaagdheid ontstaat. Ze experimenteerde met papier, doek, tule, gaas en bracht zo letterlijk en figuurlijk diepgang in haar werk. Zweerink: “Het gaat mij er niet om dat het moet kloppen. Mijn werk hoeft niet perse realistisch te zijn. Ik wil meer een gevoel oproepen. Dit werk is heel intens, ook vanwege het onderwerp weeskinderen. Als Artist in Residence ga je ermee naar bed en sta je ermee op.” Ze is tevreden met het resultaat dat ze in de maanden november, december en januari exposeert in Galerie Bibliotheek Zelhem. Volgend voorjaar komt ze terug naar Culemborg en toont ze haar speciaal gemaakte ruimtelijke werk in de kapel van het Weeshuis. Liefhebbers van het werk van Thea Zweerink kunnen eerder al een voorproefje krijgen, want vanaf 12 november hangen al enkele werken van Zweerink in de weeshuiskapel.